Właściwe podejście do pobierania próbek do wykonania testu w kierunku Giardia

clip_image007

Pasożytami z rodzaju Giardia mogą zarazić się psy i koty. G. lamblia i G. intestinalis to pierwotniaki, które żyją, odpowiednio, w jelicie cienkim i grubym. Częstość ich występowania może być bardzo różna – od 2% do 100% w zależności  od  lokalizacji  hodowli  psów. U kotów zakażenia występują znacznie rzadziej.  Cysty  pasożyta  wydalane  są z kałem od 1 – 2 tygodnia infekcji.

Złotym standardem w diagnostyce giardiozy jest badanie kału metodą flotacji w siarczku cynku. Ponadto w soku dwunastniczym można zidentyfikować ruchliwe trofozoity, a w rozmazie kału oocysty. Wymaga to jednak odpowiedniej techniki oraz doświadczenia, dlatego nieposiadający go technicy mogą preferować inne metody.

Na rynku obecnych jest wiele komercyjnych zestawów diagnostycznych do wykonywania badań w kierunku giardiozy, a dystrybutorem jednego z nich jest firma Vet Planet Sp. z o.o.. Zestawy diagnostyczne wykorzystujące tzw. przepływ boczny są wygodne w użyciu, dlatego stosuje je wiele klinik weterynaryjnych. Czasem pojawiają się jednak pewne problemy wynikające z niedostatecznego zapoznania się z instrukcją obsługi. W przypadku testu na giardiozę, podobnie jak w innych komercyj nych zestawach diagnostycznych do wykrywania chorób zakaźnych, duże znacznie ma odpowiedni sposób pobrania próbki. Przy giardiozie jest on szczególnie ważne, ponieważ choroba ta wywoływana jest przez pierwotniaki, a nie wirusy. Wpływa to na homogenność antygenu w próbce oraz na wynik testu. Jeżeli wykonujemy test wykrywający choroby wirusowe, pobierając materiał badany z różnych miejsc danej próbki możemy przyjąć, że otrzymane wyniki prawdopodobnie będą takie same, ponieważ antygen jest równo mierne rozmieszczony w całej próbce. W przypadku testu w kierunku giardiozy istnieje prawdopodobieństwo otrzymania różnych wyników z tego samego materiału,  ponieważ  antygeny  Giardia nie   są   równomiernie   rozmieszczenia w kale. Z tego powodu ważne jest wychwycenie antygenu pierwotniaka w trakcie pobierania próbki i przestrzeganie zaleceń podanych w instrukcji obsługi.

Wskazówka 1:
Ilość próbki wpływa na wynik testu (rysunek 1). Próbka powinna zostać poddana badaniu bezpośrednio po pobraniu.

Wskazówka 2:
Za pomocą pipety pobierz delikatnie mieszaninę testową. Nie należy pobierać  osadów,  ponieważ  mogą  one  być przyczyną wyników fałszywie dodatnich.

Wskazówka 3:
Powoli, kropla po kropli dodaj cztery krople mieszaniny testowej do okienka próbki. Zbyt szybkie nakładanie kropli może spowodować pojawienie się nie prawidłowego wyniku.

Wskazówka 4:
Jeżeli  wynik  testu  u  osobnika  podejrzanego  o  posiadanie  choroby  okaże się negatywny, zalecamy powtórzenie testu, ponieważ może być to spowodowane brakiem antygenu Giardia w pobranym fragmencie próbki. Należy pamiętać, że szybkie testy diagnostyczne nie są doskonałe, a rozpoznanie zawsze powinno opierać się na wywiadzie, predyspozycjach oraz objawach klinicznych występujących u pacjenta.